lienekeblok, 13 mei 2012
Argentinië , Buenos Aires 17°

Vida cotidiana

Ik zit hier alweer 5 weken...... De tijd gaat veels te snel. Het is hier nu echt volop herfst, wat heel mooi is want heel Buenos Aires is vol oranje en gele kleuren.

M´n spaanse lessen zijn afgelopen, wat ik best jammer vind, want ze hielpen echt heel erg. En zonder m´n spaanse lessen spreek ik nu toch weer 4 uur minder spaans per dag. Ik ben ook van mijn gastgezin naar een hostel verhuisd, waar je ook meer engels en nederlands dan spaans spreekt.

Maarja op m´n vrijwilligerswerk kan ik wel alleen maar spaans praten, alhoewel je met die kleine kinderen nou niet echt diepe gesprekken kunt houden en bovendien komen ze uit hele andere (volks)wijken en hebben ze dus ook best een onverstaanbaar accent. Maargoed ik ben dus eindelijk met mn vrijwilligerswerk begonnen, wat bij een weeshuis is voor kinderen van 0-12 jaar. Mijn taak is niet echt specifiek eigenlijk. Ik kom daar en dan word je aan je lot overgelaten en zie je maar wat je doet. Ik wist al wel dat dit zou gaan gebeuren want dat was in Venezuela ook zo, maar dan ben je nog met een andere vrijwilliger. En hier sta ik dan in een groep van ongeveer 20 schreeuwende, rondrennende, krijsende, vechtende kinderen die allemaal aandacht van je willen. Dus eigenlijk is het steeds weer een hele workout, zo´n ongeveer drie uur durende ochtend. Het is best lastig om activiteiten met ze te doen. Als je bijvoorbeeld iets voorbereid, komt het er eigenlijk nooit van omdat de kinderen zich niet lang kunnen concentreren en raken heel snel afgeleid natuurlijk. En doordat het zo´n grote groep is, verloopt het ook veels te chaotisch en zijn er altijd wel kinderen bij die dan weer iets anders willen doen.
Oftewel, de ochtend bestaat meestal uit heel veel achter de kinderen aanrennen (vinden ze geweldig) en als klimrek gebruikt worden (er is daar niet veel, dus dan gebruiken ze mij) en heel veel knuffelen (zijn ze ook dol op, wat wel erg logisch is, aangezien ze helemaal geen ouders hebben). Dus daar lijken ze allemaal heel tevreden mee, alhoewel ik soms wel het gevoel heb van, nou als ik er niet ben vermaken ze zich ook wel en maakt het volgens mij niet zo heel veel uit... En bovendien vertrek ik ook weer over drie weken en komt er weer een ander in de plaats. Dus ik weet het nog niet hoor, wat ik nou precies van dat vrijwilligerswerk vind. Maar nog drie weken te gaan, dus we zullen zien! Volgende week ga ik zoieso wat vellen en kleurpotloden meenemen enzo, want ze hebben daar namelijk echt niet veel te doen, behalve wat gescheurde boekjes en een leeg pleintje. Verder zijn de kinderen wel hartstikke lief maar het valt me op hoe veel ze vechten met elkaar. En dan ook echt lichamelijk geweld, je moet ze zo vaak van elkaar aftrekken... Niet alle kinderen van die leeftijd zijn zo gewelddadig toch?

Maargoed, voordat m´n werk begon, zijn mama en Charley langsgekomen, wat een heel leuk weekje is geworden. Wel heel raar hoor, om na vier maanden zonder familie te zijn, opeens ze weer te zien en dan is het na 1 seconde alweer volkomen normaal alsof die vier maanden er nooit tussen hebben gezeten. Na een maand in Buenos Aires wist ik mas o menos de weg wel zo´n beetje te vinden hier (echt de weg weten zal nooit lukken want jezus zeg, deze stad is immens), en kon ik ze zo´n beetje alles laten zien wat je van Buenos Aires echt moet zien. De eerste twee dagen zijn we vooral door het centrum heen gelopen, wat echt héél erg druk is. Het is haast niet normaal hoeveel bussen, auto´s en taxi´s hier rijden. In de ochtend had ik nog les en toen zijn ze bij mij in de wijk langsgekomen voor lunch in onze favoriete Teaconnection. Toen hebben ze ook nog m´n school kunnen bezichtigen maar helaas niet vanbinnen want ik was alweer gone naar m´n volgende les. In de avond lekker lekker vlees gegeten natuurlijk, onder het genot van een live jazz voorstelling. Terwijl ik op school zat, zijn mama en Charley naar de cementario waar Eva Perón ligt geweest en Recoleta (de dure wijk van BA) verkend en in het weekend ben ik verhuisd naar het hostel. Toen kwamen mami en Cha me ophalen vanaf m´n gastgezin, waardoor ze ook m´n gastmoeder ontmoet hebben en m´n kamertje hebben kunne zien. Daarna hebben ze ook m´n nieuwe woonplekje in het hostel kunnen bezichtigen. Daarna hebben we de metro gepakt naar Palermo Soho, wat een rustige wijk is met meer laagbouw en wat heel mooi was in het zonnetje met alle mooie kleurtjes van de herfstbomen, en echt een wijk met allemaal kleine boutiquejes, restaurantjes, cafés en barretjes. Zondag naar de markt in San Telmo geweest, waar veel tangodansen is en straatmuziekanten. Die avond naar een geweldige tangoshow geweest met paarden en al (mijn god die paarden.. ja dat was grappig) maar voorderest was het dansen wel erg goed, en Charley heeft eindelijk z´n bandoneon en Astor Piazzolla kunnen horen.
Maandag zijn we naar La Boca gegaan, de wijk waar de tango vandaan komt en bekend staat om z´n gekleurde huisjes (die aan hun kleur komen doordat er verf was overgebleven van de boten in de haven en daarna door de armen werd gebruikt voor hun huizen). En natuurlijk even nog het voetbal stadion, La Bombonera, bekeken van de Boca Juniors. Misschien ga ik nog wel naar een wedstrijd van ze. En daarna weer met het heerlijke openbaar vervoer naar Puerto Madero gegaan, de haven van BA, die ikzelf ook steeds meer begin te waarderen. Cha vond het helemaal geweldig dus trakteerde hij ons spontaan op een lekkere lunch tussen alle rijke zakenmannetjes van BA. Vond ik erg nice, niet gedacht dat ik daar nog eens zou lunchen hihi.
De laatste paar daagjes nog relaxt rondgelopen, gechilld in allerlei parken nog een live jazz voorstelling meegemaakt tijdens dinner en uiteindelijk dan toch weer afscheid genomen! Maar dit keer niet voor een half jaar want ik ben over twee maandjes alweer terug.

Voordat mama en Cha kwamen, ben ik ook nog een weekend naar Montevideo geweest. Dat was een érg erg rustige stad, zo na het drukke Buenos Aires. Maar misschien kwam dat ook wel omdat het een vrij weekend was voor iedereen. Maargoed was dus erg rustig en om eerlijk te zijn niet veel te beleven. Verder een gezellig weekend.

Voorderest leid ik hier een best normaal leventje nu. Doe booschapjes, ga naar werk. Verder gaan met de hele stad te zien en te leren kennen (er is hier zooooveel) en plannetjes maken voor m´n verder reis met Tes over drie weken!!!! Daar heb ik zin in.

Besoss!!

Lieneke in Argentinië bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl